سبک هیپ هاپ یک جنبش اجتماعی – سیاسی است که در اواخر دهه 70 ایجاد شد. در طول دهه 50 و 60 میلادی، بسیاری از سیاه پوستانی که به آمریکا مهاجرت کردند، با چالش های بسیاری روبرو شدند. یکی از این چالش های مهم، مسائل مالی و فاصله طبقاتی زیاد و همچنین نابرابری اجتماعی آن ها با سفید پوستان بود که باعث خشم بیشتر این افراد شده بود. در حالی که اکثر منابع مالی و جایگاه های اجتماعی خوب، نسیب سفید پوستان می شد.

به همین دلیل این افراد در مواجهه با فقر و مشکلات اقتصادی به فکر مقابله با این نابرابری افتادند. تمامی این موارد دست به دست هم داد تا جرم و جنایت هم در میان این افراد افزایش یابد. در اوایل، سیاه پوستان اعتراض خود را از طریق خواندن اشعار غیر ساختار یافته بیان می کردند و کم کم ، شروع به ایجاد نوع خاصی از اصطلاحات فرهنگی کردند و ستون های هیپ هاپ را تشکیل دادند.

 

اکثر محققان معتقدند که شش عنصر یا ستون اصلی برای موسیقی هیپ هاپ وجود دارد . این ستون ها از دهه 70 سرچشمه گرفته و امروزه نمایانگر فرهنگ هیپ هاپ هستند که در ادامه به معرفی آنها می پردازیم.

  • دی جی
  • رپ کردن
  • نقاشی گرافیتی
  • بریک دنس
  • سمپلینگ
  • بیت باکسینگ

 

دی جی

به میکس کردن موسیقی یا آهنگ هایی که قبلا ضبط شده اند دی جینگ گفته می شود که با پخش کننده های دیسکی شکل و برخی دیگر از ادوات الکترونیکی مثل میکسر صدا توسط دی جی ساخته می شود.

 

دی جی کیست

 

رپ کردن

رپ کردن سبکی از اشکال و ارکان اصلی هیپ هاپ است که توسط افراد علاقه مند اجرا می شود و شامل قافیه و ریتم است و در اکثر مواقع همراه با کل کل می باشد که در اصطلاح فارسی عامیانه به آن رجز خوانی گفته می شود. خیلی از افراد مختلف هیپ هاپ را فقط با این گونه از آن می شناسند و به واسطه آن به این سبک علاقه مند شده اند.

 

نقاشی های گرافیتی

نقاشی های گرافیتی یا همان دیوارنگاری که از هنرهای مرسوم خیابانی است و جزو عناصر اصلی هیپ هاپ می باشد. نقاشی خیابانی در نوع خودش اعتراضی و کاملا ساختار یافته و با اهداف سیاسی یا اجتماعی مختلف به صورت رسمی و غیر رسمی اجرا می شود.

 

بریک دنس ( Break Dance )

بریک دنس (Break dancing) یک سبک خاصی از رقص می باشد که در کشور ما به تکنو هم معروف است. بریک دنس  شامل چهار تکنیک اصلی به نام های داون‌راک Downrock ، تاپ‌راک Toprock ، فریز Freeze و حرکات قدرتی Power Moves می باشد.

 

سمپلینگ

سمپلینگ در موسیقی یا نمونه برداری نیز از دیگر عناصر هیپ هاپ می باشند . سمپلینگ در واقع به کارگیری مجدد یک نمونه صوتی یا استفاده از بخشی از یک اثر که قبلا ضبط شده در یک اثر دیگر است .

 

سمپلینگ در موسیقی

 

بیت باکسینگ

بیت باکسینگ نیز از دیگر فرهنگ های مرسوم و آَشنا هیپ هاپ است . در واقع تکنیک بیت باکس به مجموعه ای اصوات گفته می شود که در قالب موسیقی و توسط دهان ایجاد می شود و تمامی ادوات یک موسیقی به واسطه آن تولید می شود.

 

بیت باکس

 

در موسیقی و سبک هیپ هاپ، معمولا داستان‌های زندگی‌ خود را تعریف می‌کنند و در اغلب آنها اشعار به صورت ریتمیک و مملو از تکنیک‌های مختلف است. یک رپ کن ( رپر ) برای آنکه بتواند مفهوم بهتری از اشعارش را به مخاطب خود برساند نیاز به قطعات موسیقی دارد که می تواند مکمل خوبی برایش باشد. در اوایل سبک هیپ هاپ و در تولید این قطعات از لوپ یا سمپل استفاده می شد و در واقع بخش کوتاهی از یک موسیقی تکرار میشد ولی با پیشرفت این سبک، موسیقی رپ هم پیشرفت های شگرفی کرد.

 

ریشه واژه هیپ هاپ

این واژه اولین بار توسط رابرت کیث ویگیگنز استفاده شد که یکی از اعضای گروه ” Grandmaster Flash and the Furious Five ” می باشد ، او برای اینکه دوست خود را که به تازگی به ارتش آمریکا پیوسته بود دست بیاندازد واژه ی “hip/hop/hip/hop” را به شکل ریتمیک مشابه موسیقی مارچ نظامی اجرا کرد . بعدها نیز او هیپ هاپ را هنگام اجرا روی استیج استفاده کرد. اوایل شکل گیری آن استفاده از این واژه (هیپ هاپ یا هیپ هوپرز) نوعی بی احترامی محسوب می شد ولی با گذر زمان به یک فرهنگ مستقل و یک ژانر موسیقی تبدیل شد که با محبوبیت بسیاری نیز همراه گشت.

آهنگ Rapper’s Delight ترانه ای بود که توسط یک گروه هیپ هاپ آمریکایی به نام شوگرهیل گنگ حدود سال 1979 ضبط شد و اولین آهنگی بود که در آن واژه هیپ هاپ استفاده شد “I said a hip, hop, the hippie the hippie to the hip hip hop, and you don’t stop” علیرغم اینکه این آهنگ نخستین آهنگ رپ نبود ولی عموما در دنیا از این آهنگ به عنوان نخستین آهنگ رپ یاد می کنند .

 

رشد هیپ هاپ

در سال 1979 سبک هیپ هاپ تبدیل به به یک ژانر پرطرفدار مخصوصا در میان جوانان شد . این محبوبیت ادامه داشت و در سال 1990 جهانی و گسترده شد . از علت های اصلی محبوبیت رپ تفاوت ها و ساختارشکنی های آن بود . در این سبک به چارچوب‌ها و قاعده هایی که قبلا در موسیقی تعریف ‌شده بود پایبند ‌نبودند و در کل موسیقی رپ در مقایسه با بقیه سبک‌ها انعطاف‌پذیری داشت. از دیگر ویژگی‌‌های کلامی رپ که آن را متمایز می کرد این بود که چارچوب‌های کلی شعر را می شکست و اشعار خلاق و شامل انتقاد حتی گاهی با خشونت و فحاشی بود.

درواقع سبک هیپ هاپ احساسات نسل جوان‌ را صریح و بی‌پردۀ بیان می کرد و واقعیت‌‌ها و معضلات اجتماعی و اقتصادی که گریبان گیر طبقات پایین جامعه بود را بازگو می کرد . درواقع فعالان هیپ هاپ تلاش می کردند به وضع حاکم اعتراض کنند . ضرب‌آهنگ تند این سبک، حاکی از درددل‌ها و عصبانیت های فراوان آن ها از معضلات اجتماعی بود . رپرها در رپ و هیپ هاپ به ساختارهای مرسوم آهنگ‌سازی و یا قافیه‌پردازی کاملا بی اعتنا بودند که این نیز پیام خاص خود را به همراه داشت. ماهیت هیپ هاپ و رپ انتقاد به وضعیت نا به سامان موجود و اعتراض به ساختار رسمی مدرنیسم به دلیل مشکلاتی که بر آن ها تحمیل کردند می باشد.

 

توپاک شکور و سبک هیپ هاپ

 

نکته قابل توجه

در دهه ی 90 بین گروه های وست کوست ( غرب ) و ایست کوست ( شرق ) رپ و همچنین گنگستا رپ جدالی شکل گرفت ، حتی این نزاع ها سبب قتل برخی از بزرگان تاریخ رپ شد . توپاک شکور که جزو تاثیرگذارترین و مشهورترین رپر های تاریخ است و آلبوم های او تا به الان بیشتر از 80 میلیون بار فروش رفته یکی از این قربانی ها بود . توپاک در تاریخ هفت سپتامبر سال 1996 توسط گروه های رقیب و چند باند گانگستری مورد حمله قرار گرفت و با شلیک 5 گلوله به بدن او بعد از 6 روز که در بیمارستان بستری بود در تاریخ 13 سپتامبر در درحالیکه فقط 25 سال سن داشت درگذشت .

برخی معتقدند که هیپ هاپ مرده است ولی در واقع هیپ هاپ هنوز در زیر زمین زندگی می کند ، نکته تاسف آور این است که فرهنگ هیپ هاپ در حال کمرنگ و کمرنگ تر شدن است. هیپ هاپ را با موسیقی رپ اشتباه نگیرید ، رپ فقط  مدل قرارگیری واژگان و هیپ هاپ مفهوم است. هیپ هاپ از پنج عنصر اصلی تشکیل شده است . بیت ، رایم ، رقص ، نقاشی های دیواری و آگاهی اجتماعی است . و چیزی که این روزها بیشتر از بقیه کمرنگ شده ، عنصر پنجم است یعنی آگاهی اجتماعی است.